|
İNSAN HAKLARI EVRENSEL
BİLDİRGESİ
Önsöz İnsanlık
topluluğunun bütün üyelerinde bulunan onurun; eşit ve başkasına
aktarılamaz hakların tanınması, dünyada özgürlük, adalet ve barışın temeli
olduğu,
İnsan haklarının tanınmaması ve hor görülmesi
insanlık vicdanını isyana yönelten zorbalıklara yol açmış olduğu ve
insanları korku ve yoksulluktan kurtulmuş, söz ve inanç özgürlüğüne
kavuşmuş bir dünya kurulması insanoğlunun en yüksek ideali olarak ilan
edilmesi olduğu,
İnsanın baskıya, baskı yönetimine
karşı son çözüm olarak ayaklanmak zorunda kalmaması için, insan haklarının
bir hukuk düzeniyle korunması bir zorunluluk olduğu,
Devletler arasında dostça ilişkilerin geliştirilmesi zorunlu
olduğu,
Birleşmiş Milletleri Halkları Antlaşma'da,
insanın temel haklarına, insan kişiliğinin onur ve değerine, erkek ve
kadınların eşitliğine olan inançlarını bir kez daha açıklamış oldukları ve
toplumsal ilerlemeyi kolaylaştırmaya, daha geniş bir özgürlük içerisinde,
daha iyi yaşam koşulları oluşturmaya karar verdiklerini bildirmiş
bulundukları,
Üye devletler, Birleşmiş Milletler
örgütü ile işbirliği yaparak, insan haklarına ve temel özgürlüklere bütün
dünyaca saygı gösterilmesinin sağlanmasını üstlenmiş
oldukları,
Bu hak ve özgürlüklerin herkesçe özdeş
biçimde anlaşılması, yukarıdaki üstlenmenin yerine getirilmesi açısından
çok büyük önem taşıdığı için,
Genel
Kurul Toplumun her bir birey ve her bir
organının, bu Bildirge'yi her zaman göz önünde tutarak, söz konusu hak ve
özgürlüklere saygıyı geliştirmek için eğitim ve öğretim yoluyla ve gerek
üye devletlerin halkları arasında, gerek üye devletlerin yönetimi
altındaki bölgelerin halkları arasında bu hak ve özgürlüklerin evrensel ve
etkin biçimde benimsenmesi ve uygulaması için giderek gelişen ulusal ve
uluslararası önlemler aracılığıyla harcayacağı çabalarda bütün halklar ve
devletler için ortak standart olarak işbu Evrensel İnsan Hakları
Bildirgesi'ni ilan eder.
Madde 1: Bütün insanlar özgür;
onur ve hakları yönünden eşit doğarlar. Akıl ve vicdana sahiptirler ve
birbirlerine karşı kardeşçe davranmalıdırlar.
Madde 2:
Herkes, ırk, renk, cins, dil, din, siyasal ya da her hangi bir başka
inanç, ulusal ya da toplumsal köken, varlıklılık, doğuş ya da herhangi bir
başka ayrım gözetilmeksizin bu Bildirge'de açıklanan bütün haklardan ve
bütün özgürlüklerden yararlanabilir. Bundan başka, ister bağımsız ülke
uyruğu olsun, isterse bağımlı, özerk olmayan ya da başka bir egemenlik
kısıtlamasına bağlı ülke uyruğu olsun, bir kişi hakkında, uyruğu bulunduğu
devlet ya da ülkenin siyasal, adli ya da uluslararası durumu bakımından
hiçbir ayrım gözetilmeyecektir.
Madde 3: Yaşamak, özgürlük
ve kişi güvenliği herkesin hakkıdır.
Madde 4: Hiç kimse
köle ya da kul olarak kullanılamaz; kölelik ve köle alım satımı her türlü
biçimiyle yasaktır.
Madde 5: Hiç kimse işkenceye ya da
acımasız, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza ya da muameleye
uğratılamaz.
Madde 6: Herkes, nerede olursa olsun,
kişiliğinin tanınması hakkına sahiptir.
Madde 7: Yasa
önünde herkes eşittir ve herkes ayrım gözetilmeksizin yasanın
koruyuculuğundan eşit olarak yararlanma hakkını taşır. Herkesin, bu
Bildirge'ye aykırı her türlü ayrıma ve bu tür ayrım gözetici işlemler için
yapılacak her türlü kışkırtmaya karşı eşit korunma hakkı vardır.
Madde 8: Her kişinin, kendisine Anayasa ya da yasa ile
tanınan temel haklara aykırı işlemlere karşı ilgili ulusal mahkemelerin
etkin koruyucu önlemlerinden yararlanma hakkı vardır.
Madde
9: Hiç kimse, keyfi olarak tutuklanamaz, alıkonulamaz, sürülemez.
Madde 10: Herkes, haklarının ve ödevlerinin ya da kendisine
yöneltilen ve ceza niteliği taşıyan herhangi bir suçlamanın saptanmasında,
davanın bağımsız ve tarafsız bir mahkemece, tam bir eşitlikle, adil ve
açık olarak görülmesi hakkına sahiptir.
Madde 11: (1) Bir
suç işlemekten sanık herkes, savunması için kendisine gerekli bütün
güvencenin sağlanmış bulunduğu açık bir yargılama ile yasaca suçlu olduğu
saptanmadıkça, suçsuz sayılır. (2) Hiç kimse, gerçekleştiği sırada
ulusal ya da uluslararası hukuka göre suç oluşturmayan eylem ya da
ihmalden dolayı mahkum edilemez. Yine hiç kimseye, suçun işlendiği sırada
uygulanan cezadan daha ağır bir ceza verilemez.
Madde 12:
Hiç kimse, özel yaşamı, ailesi, konutu ya da yazışması konularında keyfi
müdahaleye, onuruna ve adına karşı saldırıya uğrayamaz. Herkesin, bu
müdahale ve saldırılara karşı yasa ile korunmaya hakkı vardır.
Madde 13: (1) Herkes, herhangi bir devletin sınırları
içinde özgürce dolaşma ve oturma hakkına sahiptir. (2) Herkes, kendi
ülkesi dahil herhangi bir ülkeden ayrılma ya da kendi ülkesine yeniden
dönme hakkına sahiptir.
Madde 14: (1) Herkesin, zulüm
karşısında, başka ülkelere sığınma hakkı vardır. (2) Bu hak, adi bir
suçla ya da Birleşmiş Milletler ilke ve amaçlarına aykırı eylemlerle
ilgili kovuşturmalar halinde, ileri sürülemez.
Madde 15:
(1) Herkesin bir yurttaşlığa hakkı vardır. (2) Hiç kimse,
yurttaşlığından ya da yurttaşlığını değiştirme hakkından keyfi bir biçimde
yoksun bırakılamaz.
Madde 16: (1) Evlenme çağına gelen her
erkek ve kadın, ırk, uyruk ya da din bakımından hiçbir sınırlamaya bağlı
olmaksızın evlenme ve aile kurma hakkına sahiptir. Söz konusu kişiler,
evlenme konusunda, evlilik süresince ve evliliğin sona ermesinde eşit
haklara sahiptirler. (2) Evlenme ancak, evleneceklerin özgür ve tam
rızası ile gerçekleştirilebilir. (3) Aile toplumun doğal ve temel
öğesidir ve toplum ve devletçe korunur.
Madde 17: (1)
Herkesin, tek başına ya da başkalarıyla birlikte mal ve mülk edinme hakkı
vardır. (2) Hiç kimse keyfi olarak mal ve mülkünden yoksun
bırakılamaz.
Madde 18: Herkesin düşünce, vicdan ve din
özgürlüğüne hakkı vardır; bu hak din ya da inanç değiştirme; dinini ya da
inancını tek başına ya da topluca, açık ya da özel olarak öğretim,
uygulama, tapınma ve anma bağlamında açığa vurma özgürlüğünü içerir.
Madde 19: Herkesin düşün ve anlatım özgürlüğüne hakkı
vardır; bu özgürlük düşüncelerinden dolayı rahatsız edilmemek, ülke
sınırları söz konusu olmaksızın bilgi ve düşünceleri her araçta arama,
elde etme ve yayma hakkını içerir.
Madde 20: (1) Herkesin
barışcıl biçimde toplanma ve dernek kurma özgürlüğü vardır. (2) Hiç
kimse bir derneğe girmeğe zorlanamaz.
Madde 21: (1)
Herkesin, doğrudan ya da özgürce seçilmiş kişiler aracılığıyla ülkesinin
kamu yönetimine katılma hakkı vardır. (2) Herkes ülkesinin kamu
hizmetlerinden eşit olarak yararlanma hakkına sahiptir. (3) Halkın
iradesi, hükümet erkinin temelidir; bu irade, gizli ya da buna denk bir
yöntemle yapılacak ve genel ve eşit oy verme yoluyla gerçekleşecek olan
dönemsel ve dürüst seçimle belirir.
Madde 22: Her kişinin,
toplumun bir üyesi olarak, sosyal güvenliğe; onuru için ve kişiliğinin
özgürce gelişmesi için zorunlu olan ekonomik, toplumsal ve kültürel
hakların, ulusal çaba ve uluslararası işbirliği yoluyla ve her devletin
örgütleriyle ve kaynaklarıyla orantılı olarak gerçekleştirilmesine hakkı
vardır.
Madde 23: (1) Herkesin çalışmaya, işini özgürce
seçmeye, adil ve elverişli çalışma koşullarına ve işsizlikten korunmaya
hakkı vardır. (2) Herkesin hiçbir ayrım gözetilmeksizin, eşit çalışma
karşılığı eşit ücrete hakkı vardır. (3) Çalışan herkesin, kendisine ve
ailesine insanlık onuruna uygun bir yasayış sağlayan, gerekirse her türlü
sosyal güvenlik araçlarıyla da desteklenen bir ücrete hakkı vardır.
(4) Herkesin, çıkarlarının korunması için başkaları ile birlikte
sendika kurmaya ve kurulu bir sendikaya katılmaya hakkı vardır.
Madde 24: Herkesin, çalışma saatlerinin makul ölçüde
sınırlandırılması ve belirli aralıklarla ücretli izin dahil olmak üzere,
dinlenme ve boş zamanlarını değerlendirme hakkı vardır.
Madde
25: (1) Herkesin gerek kendisi, gerek ailesi için yiyecek, giyecek,
konut, sağlıksal bakım, gerekli toplumsal hizmetler de içinde olmak üzere
sağlığına ve esenliğine uygun bir yaşam düzeyine; işsizlik, hastalık,
sakatlık, dulluk, yaşlılıkta ya da geçim olanaklarından kendi iradesi
dışında yoksul kaldığı başka durumlarda, güvenliğe hakkı vardır. (2)
Analık ve çocukluk özel bakım ve yardım hakkı doğurur. Bütün çocuklar,
ister evlilik içinde, ister evlilik dışında doğsunlar, eşit sosyal
güvenlikten yararlanırlar.
Madde 26: (1) Herkesin eğitim
hakkı vardır. Eğitim hiç olmazsa ilk ve temel eğitim evrelerinde parasız
olmalıdır. İlk eğitim zorunludur. Teknik ve mesleki eğitimden herkes
yararlanabilmeli ve yüksek öğretim, başarıya göre, herkese tam bir
eşitlikle açık olmalıdır. (2) Eğitim, insan kişiliğinin tam
gelişmesini, insan haklarıyla temel özgürlüklere saygının güçlenmesini
amaç olarak almalıdır. Eğitim bütün uluslar, ırklar ve dini topluluklar
arasında anlayış, hoşgörü ve dostluğu güçlendirmeli ve Birleşmiş
Milletler'in barışın sürdürülmesi yolundaki çalışmalarını geliştirmelidir.
(3) Ana baba, çocuklarına verilecek eğitim türü için öncelikli seçme
hakkına sahiptir.
Madde 27: (1) Herkes, toplumun kültürel
etkinliklerine özgürce katılma, güzel sanatları tatma, bilim alanındaki
ilerlemelerden ve bunların nimetlerinden yararlanma hakkına
sahiptir. (2) Herkesin, sahibi bulunduğu her türlü bilim, yazın ya da
sanat yapıtlarından kaynaklanan ahlaki ve maddi çıkarlarının korunmasına
hakkı vardır.
Madde 28: Herkesin, bu Bildirge'de yer alan
hak ve özgürlüklerin tam olarak uygulanmasını sağlayacak bir toplumsal ve
uluslararası düzene hakkı vardır.
Madde 29: (1) Herkesin,
kişiliğinin özgürce ve tam gelişmesine olanak sağlayan topluluğa karşı
ödevleri vardır. (2) Herkes, haklarını kullanmak ya da
özgürlüklerinden yararlanmak konusunda, salt başkalarının hak ve
özgürlüklerinin tanınmasını ve bunlara saygı gösterilmesini sağlamak
amacıyla ve demokratik bir toplumda törenin, düzenin ve genel esenliğin
haklı gereklerini karşılamak için yasa ile saptanmış olan sınırlamalara
bağlıdır. (3) Bu hak ve özgürlükler, hiçbir biçimde, Birleşmiş
Milletler'in amaç ve ilkelerine aykırı olarak kullanılamaz.
Madde 30: Bu Bildirge'nin hiçbir unsuru, içinde açıklanan
hak ve özgürlüklerin bir devlet, topluluk ya da bireyce ortadan
kaldırılmasını amaçlayan bir etkinlik ya da girişime hak verir biçimde
yorumlanamaz.
|